Sekularni sistem socijalizacije, upravo stoga što je sekularan nužno je dedukovan iz evolucionističke metaparadigme po kojoj je čovjek nastao od majmuna odnosno genetskom anomalijom od amebe. Stoga, budući da nije božanskog porijekla, čovjek prema načelima ovog sistema treba biti izgrađivan kroz sistem permanentnog kažnjavanja odnosno kroz model vaspitanja čiju suštinu predstavlja uključivanje djeteta od najranije dobi u sistem odnosa zasnovanog na principu autoriteta. Međutim zbog objektivne nemogućnosti da djete u najranijem dobu uoči simboličku vezu između uzroka i posljedice, fenomen kažnjavanja ono interpretira isključivo fizički tako da se kazna pojavljuje kao neposredna posljedica fizičke aktivnosti. Otuda kažnjavanje djece, osim trenutnih i  neposredno vidljivih uzrokuje i tri dugotrajne i indirektne posljedice. Na psihološkom nivou podstiče se konvertovanje od ekstrovertnog ka introvertnom tipu ličnosti jer se pod uticajem kažnjavanja psihološka struktura ličnosti organizuje na nastojanju  da se smanjivanjem fizičke aktivnosti izbjegne kažnjavanje. Na taj način cjelokupna psihološka energija djeteta se sada usmjerava prema unutra u pokušaju da se kontrolišu motoričke aktivnosti kako bi se izbjegla kazna. Osim introvernosti, podstiče se razvoj suicidalnih karakteristika, autističnih potencijala i dugoročne psihološke nestabilnosti, gubitka samopouzdanja, nesposobnosti da se samostalno razrješavaju konflikti, povećanja potiskivanja, nesposobnost samostalnog organizovanja, nesposobnost održanja koncentracije, odbijanja da se odraste, odbijanja odgovornosti i sl. Jednu od značajnih posljedica ovog modela vaspitanja predstavlja  podsticanje razvoja homoseksualnih tendencija jer se kroz sistem kažnjavanja životna energija (eros, libido) umjesto na vanjske objekte usmjerava na samog sebe, čime se podstiče narcisoidnost i uspostavlja auterotična psihološka konstelacija. Na fizičkom nivou podstiče se smanjivanje fizičkih aktivnosti a potom i dugoročno usporavanje motoričkog razvoja. Na organskom nivou, budući da se organizmu šalju poticaji ka samodestrukciji, podstiče se razvoj autoimunih oboljenja, razvoj malignih ćelija i genetskih deformacija jer se kroz sistem kažnjavanja organizam kodira da napada samog sebe, zbog čega se i na organskom nivou podstiče  razvoj autodestruktivnih potencijala.


Постави коментар

 
ТРЕЋИ ПРОСТОР © 2015. Сва права задржана. Прилагодио за веб Радомир Д. Митрић
Top